Қызметтік борышын өтеу кезінде қаза тапқан полиция капитанының ерлігі бүгінге дейін ұмытылған жоқ
Сол кеште Теміртасовтар отбасы әкені күтпестен ұйқыға жатты. Бұл үйреншікті жағдай еді: полиция қызметкері жұмыстан жиі кешігіп келетін. Келесі күні жұбайы мен екі ұлы әкелерінің енді ешқашан оралмайтынын білді, деп хабарлайды Azattyq Rýhy.
1999 жылғы 20 мамырда таңғы сағат төрт шамасында полиция капитаны Жанәділ Теміртасов қызметтік іссапардан келе жатып, аудан орталығы Булаеводағы «Мерлот» дүкеніне тоқтайды. Сол маңдағы «Алмас» дәмханасынан масаң, өздерін агрессивті күйдегі бір топ адам шығады. Жанәділ Жанәбілұлы тәртіпсіздікке бейжай қарайтын жан емес еді. Ол ескерту жасау үшін жақындаған. Алайда бұл олардың ашу-ызасын туғызады. Топтасқан бұзақылар полиция қызметкеріне шабуылдап, артынан соққы жасап есінен тандырады да, аяусыз соққыға жығады. Ауыр жарақат алған ол ауруханада көз жұмды.
Қатыгездікпен жасалған бұл қылмысқа қатысқандар сотталып, бас бостандығынан айырылды. Ал жесір қалған жұбайы мен екі ұлы әкесіз өмірге бейімделуге мәжбүр болды. Кіші ұлы Нұрсұлтан небәрі екі жаста еді. Үлкені Руслан әкесінің мықты қолдары, жылы жүзі енді ешқашан жанында болмайтынын бірден түсіне қойған жоқ. Баланы өзіне тартып тұратын беліндегі қызметтік тапаншасы, мотор майының иісі аңқып тұратын қызметтік «УАЗ»-ы да енді тек естелік болып қалды. Кейде Руслан әкесінің кабинетінде отырып сурет салып, жедел уәкілдердің өзіне онша түсініксіз әңгімелерін жартылай тыңдап отыратын.
«Балалық шақтан тек сезімдер ғана есімде қалыпты, — дейді Руслан Жанәділұлы. — Әкемді шын мәнінде есейген соң ғана түсіне бастадым. Оның достарымен, әріптестерімен сөйлестім. Солардың әңгімелері арқылы әкемнің ерекше мейірімді адам болғанын білдім. Кез келген адаммен тіл табыса алатын. Қаталдығы мен мейірімділігі қатар жүретін. Ешкім одан немқұрайлылықты, менмендікті немесе тәкаппарлықты көрген емес. Заң бойынша қатаң талап ететін, ал адам ретінде кез келген жанға қолдау көрсетуге дайын болатын».
Жанәділ Теміртасов құқық қорғау органдарында небәрі сегіз жыл қызмет етті. Ол 1991 жылы милиция қатарына келді. Оған дейін ветеринар болып жұмыс істеп, әскери дайындықтан өткен және лейтенант әскери атағын алған. Учаскелік инспектор қызметін атқарып, кейін Қарағанды жоғары милиция мектебін тәмамдап, жедел уәкіл болды. Ауыр қылмыстарды ашумен айналысты, бірнеше рет марапатталды. Егер өмірден ерте кетпегенде, биыл 60 жасқа толар еді.
Бұл қайғылы оқиға «тоқсаныншы жылдардың» қылмыстық оқиғалардың арасында назардан тыс қалды. Полиция тарапынан қызметтік міндетін атқару кезінде қаза тапқан қызметкердің есімін ұлықтау үшін барлық қажетті іс-шаралар атқарылды. Алайда сол кезеңдегі қылмыс деңгейінің жоғарылығы салдарынан бұл оқиға кең қоғамдық резонансқа ие болмады. Ал алда адамдардың өзін қауіпсіз сезінуі үшін атқарылатын ұзақ жылдар бойғы полицей қызметі күтіп тұрды.
Руслан Жанәділұлы әке жолын қуып, Фурманов ауылдық округінде және Булаево қаласында үш жыл учаскелік полиция инспекторы болып қызмет атқарды. Алайда жеке жағдайларға байланысты қызметтен кетуге мәжбүр болды. Қазір халықаралық бизнес саласында еңбек етеді. Ал інісі Нұрсұлтан Алматы қаласында инженер болып жұмыс істейді. Олар балаларымен бірге (Жанәділ Теміртасовтың бес немересі өсіп келеді) және әкесінің бұрынғы әріптестерімен тұрақты түрде зиратына барады, Мағжан Жұмабаев ауданы полиция бөліміндегі музей бөлмесіне де соғып тұрады.
Бүгінгі полицейлер қаза тапқан әріптесін құрметпен еске алады. Мектеп оқушылары аудандық полиция бөлімінің музей бөлмесінде оның өмір жолымен танысады. Аудандық полиция бөлімінің бастығы Асан Мейрамов Жанәділ Теміртасовтың бүкіл ғұмыры қызметтік борышқа адалдықтың үлгісі болғанын және тәртіп сақшылары үшін әрдайым өнеге болып қала беретінін атап өтті.